Εσβησε το καλοκαίρι του 70 αχνά μέσα στις πρώτες μέρες του Σεμπτέβρη, εσβησε κι η παιδική ανεμελιά στο κλεισιμο και της τελευταίας βαλιτσας.
Φεύγαμε για την Αθήνα.
Εφυγαν και τα χρονια της αθωοτητας, μαζί και οι αδελφικοί φιλοι, η ελευθερία, το τραγουδι η χαρά
και ηρθε η προσμονη των διακοπών για να τα ξαναζοντανέψουν, μα ηταν λιγος ο χρόνος και πισω πάλι………………
…………………..2010 καλοκαίρι,
μετα απο σαράντα χρονια να γυριζω κοντά σου, σαν τον μαθητή που ξεσχόλεψε, και σου ζητάω να με κρατήσεις μέσα στις πετρες σου, ζεστή αγγαλιά, μα τωρα για πάντα.
Μικρό χωριό μου είμαστε παλι μαζί.
0 Σχόλια to “Μαζί ξανά”